Kijkeensomhoog 2005



  • December 2005:
      Een warm jaar 2005

      Opnieuw werd door Henk Veldman in Ten Post een extreem warm jaar opgetekend met een gemiddelde temperatuur van 10,2°C tegen normaal 9,2°C. Na 1988 zijn er nu bij hem 10 jaren geweest met een gemiddelde temperatuur van ten minste 10,0°C; voor 1988 geen enkel!

  • 27 december 2005:
      Geminide

      Op 27 december 2005 rond 22.30 MET zag Werner Krijgsveld (Meedhuizen) bij een temperatuur van -4°C een hele mooie Geminide. Hij viel volgens zijn schatting net niet onder de categorie vuurbol.

      De trage meteoor was wel vier seconden lang te zien tot in het onderste deel van de Grote Beer en vertoonde groen licht.

  • 19 en 20 december 2005:
      Magnetische storing, STAZA 2e soort

      Gedurende de avonden van 19 en 20 december 2005 vertoonden diverse magnetometers weer een extra grote uitslag. Deze maal ten gevolge van het spontaan ontstaan van een actief gebied op de zon (AR837) dat sterk straalde in het ultraviolette licht. Weer een StaZa van de 2de soort dus.

      Het effect werd een beetje versterkt door een vrij plotselinge toename van de snelheid van de zonnewind tot 600 km/s doordat een coronaal gat de meridiaan passeerde. Een en ander leidde tot een spectaculair poollicht op hogere geografische breedtes. Rob Stammes die op de Lofoten verbleef heeft zijn hart kunnen ophalen.

  • 1 december 2005:
      Rechter bijzon

      Op 1 december 2005 zag Lina Hamzaoui een mooie rechter bijzon naast de toren te Barneveld, waar eens Jan van Schaffelaar vanaf is gesprongen.

  • 14 december 2005:
      Geminiden

      De Geminiden zijn dit jaar waargenomen door Peter Knol (Appingedam) door middel van radioreflecties. Het moederlichaam is planetoïde 3200 Phaeton, mogelijk een uitgedoofde komeet. Het maximum van de zwerm was op 14 december rond 5 uur 's ochtends met een ZHR van 120. Helaas was de maan ook nu een sterk storende factor. Voor de radiowaarnemingen gelden echter andere normen. Die gaan ook overdag en bij volle maan gewoon door. Op 13 en 14 december werd een behoorlijke opleving van de Geminidenregen geregistreerd.


  • 14 december 2005:
      Dubbele regenboog

      Tijdens het weerbericht op RTL-4 van 14 december 2005 (20.00 uur) werd een foto getoond van een dubbele regenboog met een derde boog tussen beide "normale" bogen. Deze ontstond door reflectie van de zon in een wateroppervlak. Zie: De Natuurkunde van 't vrije Veld, deel 1, sectie 152 (blz 216).


  • 30 november 2005:
      Nieuwe STAZA's, STAZA van de 2e soort

      In de nacht van 29 op 30 november 2005 registreerde Rob Stammes (Dirkshorn) een plotselinge en opvallende magnetische verstoring vanaf middernacht, waarna het nog een hele tijd onrustig bleef. Het had iets te maken kunnen hebben met het over de rand van de zon komen van actief gebied 826, maar in de tijd klopte dat eigenlijk niet. De magnetische verstoring kwam daarvoor te laat. Het gebied 828 dat daarna over de zonnerand kwam, was evenmin de oorzaak. Beide waren geen sterke UV-stralers. De oplossing (Wim Zanstra) kwam in een sterk stralend UV-gebied 829 dat op 29 november over de rand kwam en waarin geen vlekken zichtbaar waren. De magnetische verstoring was dus weer een StaZa, een storing door aankomende zonneactiviteit.

      In de late avond van 1 december 2005 was er weer een plotselinge sterke opleving van magnetische activiteit, die nu toegeschreven kon worden aan het snelle hevige opvlammen van actief gebied 826 in UV- en röntgenstraling. We zouden dit een "StaZa van de 2de soort" kunnen noemen.

      Op 9 december 2005 verscheen het actieve gebied 822 (nieuwe nummering 834) voor de tweede maal over de rand van de zon en veroorzaakte eveneens voor de tweede maal een duidelijke StaZa, nu in de nacht van 9 op 10 december.


  • 25 november 2005:
      Lage luchtdruk

      In de nacht van 24 op 25 november 2005 begon het zeepflesje op de wastafel bij Ruth Favarger (Appingedam) uit zichzelf zeep te spuiten. Het apparaatje werkt als een barometer en gaf op deze manier een zeer lage luchtdruk aan. De kwikbarometer stond op dat moment al op 990 hPa (normaal 1013 hPa). Het was windstil en blijkbaar zaten we in het oog van een diepe depressie, een situatie die nog de hele dag zou duren. De druk daalde nog tot 974 hPa. Rondom stormde het en viel sneeuw en hagel. Pas op 26 november begon de luchtdruk weer te stijgen.


  • 17 november 2005:
      Leoniden

      De Leoniden zijn dit jaar waargenomen door Peter Knol (Appingedam) door middel van radioreflecties. De moederkomeet Tempel-Tuttle is al weer ver van de aarde verwijderd, waardoor de zwerm tot "normale" proporties terugkeert.

      Het maximum werd verwacht op 17 november rond 15 MET. Er zouden dan hoogstens 15 meteoren per uur visueel waargenomen kunnen worden vanaf het donkere deel van de aarde. Eventueel een tweede piek zou verschijnen op 21 november. Helaas was de maan een sterk storende factor. Voor de radiowaarnemingen gelden echter andere normen. Die gaan ook overdag en bij volle maan gewoon door. Op 18 november tussen 5 en 6 MET werd een matige opleving van de Leonidenregen geregistreerd. Een motregen zou een betere benaming zijn. De Orioniden begin november en de Tauriden op 12 november deden er nauwelijks voor onder. Zie de onderstaande gafiek.




  • 15 november 2005:
      Tauride (6) of Leonide

      Collega zendamateur van Peter Knol, Peter PA4PS in Winsum, was op 15e november 2005 bezig met meteor scatter communicatie op 144 MHz, toen hij ineens een 30 seconden burst ontving van zijn tegen station in oostelijke richting. Dat was in verhouding een lange reflectie. Op dat moment was hij in staat om een radio verbinding te maken met een zekere Ivan, RA3WDK in Rusland op 2001 km afstand. Peter Knol heeft zijn radio meteor spectogram van die dag er op na geslagen, maar kon helaas niets opmerkelijks vinden. Zijn radiobron zit in het zuidoosten en was kennelijk niet gevoelig voor deze meteoor.


  • 15 november 2005:
      Halo om de maan

      Deze foto mag U vrij gebruiken



      Maan kolham 20051115-00:02h.

      Groetjes Thor B. (buurman van Wim Zijlema.)

  • 12 november 2005:
      Een mooie STAZA door blote-oog groep 822

      Bij de verschijning over de rand van een lang gerekt actief UV- en zonnevlekkengebied AR 822 werd door Rob Stammes (Dirkshorn) in de avond van 12 november rond 22 MET een mooie StaZa geregistreerd. De magnetische verstoring herhaalde zich een dag later in iets minder sterke mate. De StaZa was ook te zien op de magnetometer te Kiruna.

      Ook Ton Evenhuis meldt een magnetische verstoring op 13 november rond 21.45 MET. Het actieve gebied wordt vanaf 16 november door Ruth Favarger (Appingedam) met het blote oog waargenomen.


  • 8 november 2005:
      Tauriden (4, 5) en andere meteoren

      Op 8 november neemt Ton Evenhuis te Appingedam een aantal meteoren waar:

      1. Rond 21.30 MET in zuidoostelijke richting een witte en zeer trage vuurbol met een felle oplichting aan het eind. De baan begon 5 graden onder de planeet Mars en ging schuin naar rechts omlaag onder een hoek van 78 graden met de horizon. Zo'n 15 graden boven de horizon hield hij op. Mars stond op 42 graden hoogte. De vuurbol was twee maal zo helder als Mars. Dit moet een Tauride zijn geweest.

      2. Om 22.05 MET vlak boven de planeet Mars een zeer korte en minder felle meteoor (bijna puntmeteoor) met een spoorlengte van ongeveer 1,5 graden.

      3. Tussen 22.10 en 22.15 MET een witte sporadische meteoor zo helder als Mars met een spoor van ongeveer 10 graden dat liep vanuit het zenit (Perseus) tot Mars.

      4. Om 22.20 MET een tweede Tauride met een zeer lang spoor van 20 graden dat liep van het oosten via Mars naar het zuidwesten.


  • 5 november 2005:
      Mars en Saturnus

      Op 5 november rond 01.15 MET heeft Wim Zanstra (Appingedam) de planeten Mars en Saturnus waargenomen met de 15 cm Newton telescoop bij een vergroting van 145 maal. Het was zo helder en stabiel dat de Pleiaden met het blote oog gescheiden waren te zien. Mars vertoonde een noordelijk poolkapje en een grote donkere vlek. De bol van Saturnus was boven en onder al buiten de ring te zien.


  • 4 november 2005:
      Tauride (3)

      Op 4 november om 19.03 MET "ziet" Ton Evenhuis te Appingedam, terwijl hij naar het noorden kijkt, in oost-zuidoostelijke richting op 60 graden hoogte een vuurbol, helderder dan Venus. Vermoedelijk een Tauride.


  • 3 november 2005:
      Magnetische storing

      Op 3 november in de avond meldt Ton Evenhuis (Appingedam) een magnetische storing die ver-moedelijk toegeschreven kan worden aan de meridiaanpassage van een sterk in het UV stralend actief gebied op de zon (AR 818/819).


  • 1 november 2005:
      Tauride (2)

      Van Peter Knol (Appingedam) komt het volgende bericht. Op www.wetter-zentrale.com was in een forum te lezen over een vuurbol die op 1 november werd gezien in Duitsland. Er staat tevens een foto bij van een bewakingskamera die hem had geregistreerd. In mijn audiospectogram archief kon ik deze meteoor ook terug vinden. De tijden kloppen precies. Op 22:27 UT is er een grote langdurige reflectie.


  • 30 oktober 2005:
      Tauride

      Op 30 oktober ziet Gert Heerlien te Hoogezand in de loop van de avond een zeer lang spoor van een meteoor dat horizontaal van het zuidoosten (opkomst Orion) in de buurt van Mars door het zuiden naar het westen bewoog en gedurende 5 à 6 seconden zichtbaar was.

      De meteoor was iets minder helder dan Mars en is vermoedelijk een Tauride geweest. Helaas is het tijdstip niet bekend.


  • 26 oktober 2005:
      'Dansende sterren'

      Geachte heer, mevrouw,

      Misschien een stomme vraag maar ik was toch nieuwsgierig. Wij reden vanavond vanaf Eastermar richting Harkema (Friesland) en zagen in noordelijke richting drie lichten ("dansende sterren") in de lucht. Zij veranderden heel snel van richting en hadden een constant licht. Wij bleven even stilstaan om te kijken maar moesten verder rijden om het verkeer niet op te houden. Toen konden we het niet meer zien omdat het achter ons was. Het waren geen vliegtuigen, maar misschien wel straaljagers (konden we in de auto niet horen). Heeft u een verklaring?



      B. de Vries
      Alphen aan den Rijn

  • 26 oktober 2005:
      Felle witte streep

      Vanmorgen reed ik op de fiets langs de Ringvaart van de Haarlemmermeer richting Aalsmeer. Om ca. 6.40 uur ter hoogte van Burgerveen, zag ik links van mij in de richting van de A4 een felle witte streep met hoge snelheid door de lucht trekken. De streep onderbrak even en ging toen in andere kleuren (o.a. rood) nog iets verder richting Aalsmeer en doofde uit. Het duurde misschien 2 seconden. Ik vond het zeer indrukwekkend. Ik neem aan dat heel veel mensen op de A4 en misschien ook op Schiphol dit ook hebben kunnen waarnemen. Ik heb even op internet gezocht vanavond maar vond geen nieuws hierover. Hebben jullie meer waarnemingen gemeld gekregen?

      Ed Peperkamp
      Alphen aan den Rijn

  • 8 oktober 2005:
      Aardbeving noord-Pakistan

      In de vroege ochtend registreert Rob Stammes te Dirkshorn vanaf 6 uur (MEZT) op zijn zelfgebouwde seismometer gedurende bijna anderhalf uur de verschillende binnenkomende golven op zo'n 10 minuten na het optreden van de beving met een kracht van 7,6 op de schaal van Richter bij Muzaffarabad. Heel professioneel kwamen de p- en s-golven achter elkaar binnen. Naderhand bleef het nog uren onrustig en werden er enkele naschokken opgetekend.

  • 3 oktober 2005:
      STAZA's zonder vlekken

      Vanaf 3 oktober registreren de magnetometers van Rob Stammes te Dirkshorn en Kiruna in Zweden geomagnetische verstoringen waarvan de oorzaak niet direct te achterhalen is. In eerste instantie is er verbazing, omdat er geen visuele plekken zijn aan te wijzen die hiervan de oorzaak zouden kunnen zijn. Dankzij het internet wordt het probleem opgehelderd en gaat het volgens Wim Zanstra om twee StaZa's (3 en 5 oktober). Zij worden veroorzaakt door het over de rand komen van een groot tweeledig gebied met actieve UV-straling op de zon en ditmaal zonder in de kijker zichtbare vlekken.

  • 3 oktober 2005:
      Zonsverduistering

      Hallo,

      Ik heb weer wat huiswerk gedaan. Onderstaande fotosessie is gemaakt gedurende de zonsverduistering op 3 Oktober 2005.



      De Zon en Maan werden dmv een verrekijker op een A4tje geprojecteerd. Van die projectie maakte ik dan een foto met de digitale camera. De foto's met wat minder contrast zijn het gevolg van wat sluier bewolking.

      Peter Knol

      Ook Werner Krijgsveld slaagde erin om één foto goed binnen te halen.
      Dit gebeurde afocaal met een 5.1Mp digitale camera via de Celestron 80mm refractor van Monique Drenth.


  • 23 september 2005:
      Mars

      De planeet Mars is weer mooi te zien.Wim Zijlema en Wim Zanstra maken de afgelopen weken melding van een noordelijke poolkap en donkere gebieden op het planeetoppervlak.

  • 18 september 2005:
      Heldere flits

      Bij heldere hemel ongeveer op het moment van zonsondergang om 19.44 uur ziet Wim Zanstra vanuit zijn woonkamer te Appingedam op zo'n 30 graden boven de zon in het westen een zeer heldere opvallende reflectie van zonlicht die veel leek op het gedrag van een iridiumflare. De helderheid nam langzaam toe tot naar schatting -8m en daarna geleidelijk weer af. Het verschijnsel duurde misschien 10 seconden. Het reflecterende object bewoog van west naar oost, was naderhand niet met blote oog te zien, had geen contrail en was niet te horen. De website www.heavens-above.com gaf geen uitsluitsel over de aard van het reflecterende object. Een lijnvliegtuig was het ook niet. Die maken geluid, hebben een contrail en vliegen hoger in de richting zuidwest-noordoost.

  • 14 september 2005:
      Dubbele regenboog

      De familie Van Tilburg zag rond 18.45 uur op 4 september 2004 vanaf de N33 bij Siddeburen deze dubbele regenboog.



      Hierbij nog de nagekomen foto. Zie voor meer informatie De Vangspiegel 2004-6.


  • begin september 2005:
      Iridium flare

      Aan een zeer heldere hemel ziet Henk Veendorp (Appingedam) begin september (datum onbekend) in noordelijke richting rond 22 MET gedurende 3 minuten een hele felle flits die plotseling aan en uit ging. Het verschijnsel overtrof de helderheid van Venus. Het moet zich hier om een iridium flare hebben gehandeld.


  • 14 augustus 2005:


      Hallo webmaster.

      Misschien is dit geschikt voor de "Kijk eens omhoog" rubriek. Eigenlijk zou onderstaande grafiek ingedeeld moeten worden in de "Luister eens omhoog" rubriek :-)
      Onderstaande grafiek is het resultaat van Radio Meteor Observaties in Appingedam gedurende de Perseiden regen 2005.



      Dit is de audio spectogram die rond het door mij gemeten Perseiden Maximum werd geregistreerd.



      Groet, Peter Knol - Appingedam.

      Radio Meteor Observations Appingedam

  • 13 augustus 2005:
      Graancirkels

      Ik vermoed dat graancirkels ontstaan (o.a.) door synchrotronstraling die vrijkomt bij een botsing van kosmische straling op de atmosfeer.
      Deeltjes met zeer hoge snelheid (richting lichtsnelheid) gaan daarbij ronddraaien om magnetische velden waarbij een sterke electromagnetische straling ontstaat.
      Er onstaan bij zo'n proces veel verschillende soorten deeltjes en soorten straling die meerde effecten zouden kunnen verklaren die worden waargenomen bij graancirkels. Is iemand iets hierover bekend of kun je mij er wat over vertellen?

      Hans Lantinga


  • 11/12 augustus 2005:
      Perseïden

      In de nacht van 11 op 12 augustus zijn de Perseïden waargenomen door Wim Zanstra (Payerne, Zwitserland) en Ton Evenhuis (Appingedam). Wim zat in Zwitserland (46º 49' noord en 6º 56' oost) op ongeveer 500 meter hoogte. Zijn gezichtsveld lag in het noordnoordoosten en werd begrensd door Perseus, Cassiopeia, het Zenit, Deneb, Wega en de horizon. De Melkweg was goed te zien vanaf een hoogte van 30 graden. Er waren geen wolken. De lucht was iets vochtig bij 15 ºC en een beetje stadslicht. Waargenomen werd van 01.00 tot 02.00 uur. Naarmate de tijd vorderde nam het aantal meteoren toe. Er werden 12 meteoren waargenomen, waarvan 10 Perseïden. Zij waren opvallend helder, wit van kleur en drie ervan hadden een nalichtend spoor.

      Ton meldt het volgende hierover: Het begin van de waarnemingen was om 02.00 uur. De radiant stond ongeveer 40 graden boven de horizon. Van 02.00 tot 03.10 uur heb ik 9 meteoren waargenomen. De eerste was geen Perseide, maar een Aquaride naar de kleur en de (zuidelijke) richting te oordelen. Sommige meteoren hadden een fraai nalichtend wit spoor (3 stuks). Over het algemeen waren zij zwak. Van 03.10 tot 03.20 uur was het bewolkt. Tussen 03.20 tot 03.40 uur werden nog eens 3 exemplaren gezien. In totaal dus 12 stuks. De omstandigheden waren verre van ideaal. Van uit het westen naderde dichte bewolking en kwam er meer waterdamp in de lucht, waardoor zwakke meteoren minder goed te zien waren. Om 03.40 uur werd de waarneming beëindigd.

      Het resultaat viel tegen (de Sterrengids vermeldt een ZHR van 100 stuks), maar www.spaceweather.com meldde een paar dagen later ook dat de Perseïdenzwerm was tegen gevallen wat de aantallen en helderheden betrof. De nacht van 12 op 13 augustus was het zowel bij Ton in Appingedam, als bij Wim in Zwitserland geheel bewolkt, zodat zij niet konden waarnemen.

      Anders was de situatie in Oude Pekela bij Trijnie en Monique Drenth. Zij zagen tussen 01.15 en 02.30 uur, behalve enkele satellieten, 26 heldere Perseïden, 10 zwakkere en 4 exemplaren die niet uit de radiant in Perseus afkomstig waren. De meeste verschenen tussen 01.45 en 02.15 uur. Vanaf 02.00 uur begon de bewolking te storen en na 02.45 uur zat de hemel potdicht. De volgende nacht van 13 op 14 augustus kon Wim Zanstra in Zwitserland nog een telling doen onder soortgelijke omstandigheden als twee nachten eerder. Tussen 01.40 en 02.40 uur verschenen nog 9 wat zwakkere Perseïden, waarvan 1 met een nalichtend spoor. Verreweg de meeste vertoonden zich in het eerste waarneem halfuur. Verder was er nog 1 sporadische die vanuit Cassiopeia in de richting van de Perseïdenradiant vloog: een anti-Perseïde?

      In de melding van 14 augustus is het resultaat weergegeven van de telling van radiometeoren door Peter Knol te Appingedam. De tijd is gegeven in UT. Het Perseïdenmaximum komt er duidelijk uit. Bedenk wel dat meer meteoren kunnen worden gedetecteerd als de radiant hoger boven de horizon staat en dat er een dip komt als de radiant zich in de buurt van het Zenit begeeft of richting zender. Om bovenstaande ongecorrigeerde grafiek te kunnen lezen moet gekeken worden naar het dagelijks terugkerende patroon en de verandering daarin. Het dagelijks patroon ontstaat doordat de hoogte van de radiant, hoog in het sterrenbeeld Perseus, boven de horizon van 00.00 UT eerst toeneemt tot een maximum rond 04.30 UT. Zo'n 12 uur later, rond 16.30 UT is de hoogte van de radiant tot een minimum gedaald, waarna deze weer toeneemt. De aantallen meteoren volgen dit zelfde dagelijkse patroon. Een kleine dip ontstaat wanneer de radiant in de buurt van het Zenit komt (rond 04.30 UT) en op het moment dat deze in de richting van de zender (Italië) staat, ongeveer om 04.00 UT. Op een draaibare sterrenkaart is dit allemaal mooi af te lezen. Het maximum van de Perseïden komt tot uiting door het feit dat de aantallen in het dagelijkse patroon toenemen op 11, 12 en 13 augustus. De aangeduide pieken horen dus bij het dagelijkse patroon en niet bij de Perseïden! Ook zijn de sporadische meteoren opgenomen in de aantallen in de grafiek. Voor de visuele waarnemers geldt eveneens dat de aantallen meteoren per uur toenemen met de hoogte van de radiant. De zwerm van de Perseïden is daarom zeer geschikt om in de uren na middernacht waargenomen te worden.

  • 5 augustus 2005:
      Vuurbol

      Om 22.08 uur ziet Peter Knol een ongewoon heldere meteoor. Hij reed in de auto naar Appingedam toen hij plotseling een meteoor zag in noord oostelijke richting. Thuisgekomen kon hij hem ook in de spectrogrammen terug vinden als radiometeoor. Dat deze meteoor anders was dan gemiddeld is ook te zien aan het Dopplersignaal. Meestal verloopt dat van hoge frequenties naar lagere.

  • 10 en 14 juli 2005:
      Haloverschijnselen en irisatie

      Op zondag 10 juli stroomt er tegen de middag op grote hoogte vochtige lucht vanuit het noordoosten binnen, waardoor dunne sluiers van cirrostratusbewolking ontstaan. Daarin zag Ton Evenhuis te Appingedam vanaf 12.40 uur een prachtige en kleurrijke kleine kring van 22 graden rond de zon. Bovendien was de volledige parhelische ring te zien waarop de tegenzon en de rechter bijzon van 120 graden.

      Om 14.30 uur een soortgelijk beeld, maar nu met de linker bijzon van 120 graden op de parhelische ring. Om 15.30 uur verscheen de "gewone" linker bijzon, maar zeer ongebruikelijk wel 8 graden buiten de 22 graden kleine kring! Ook Wim Zanstra nam een groot deel van deze verschijnselen waar en zag het geheel tegen een decor van windstrepen in de hoge bewolking in de richting noordnoordoost. Erik Boven (Slochteren) was hier zo van ondersteboven dat hij rond 16.00 uur wel 50 foto's heeft gemaakt met zijn nieuwe digitale camera. In de ogen van Ton Evenhuis werd de waarneming besloten tegen 20.30 uur met een zeer fraaie irisatie met mooie pasteltinten in de altocumulus lenticularis (!) tot op wel 30 graden vanaf de zon.

      Op 14 juli rond 19.15 uur kreeg Erik Boven nog een toegift. Een mooie kleine (22 graden) kring om de zon die vergezeld ging van de kleurrijke circumzenitale boog en een linker bijzon. Een enthousiaste Erik: "Het regent halo's!!"

  • 13 juni 2005:
      Aardbeving

      In het noorden van Chili vond om 22.44 UT een aardbeving plaats met een kracht van 7,9 op de Richterschaal. Rob Stammes te Dirkshorn (Noord-Holland) was voor het eerst in staat deze beving te registreren op zijn nieuwe zelfbouw seismometer. Zijn registratie begon na 23.00 UT en duurde langer dan een uur. De meter is maximaal richtinggevoelig van noordwest naar zuidoost. De richting naar het epicentrum stond hier haaks op. De seismometer trilde erg langzaam met een periode van ongeveer 1 minuut.

  • 6 juni, 19/20 juni 2005:
      Lichtende nachtwolken

      Op 6 juni rond 23.00 uur meende Ton Evenhuis te Appingedam laag bij de noordelijke horizon de lichtende nachtwolken te zien. Onder de ster Capella was een horizontale lichtende streep te zien. De waarneming werd door andere bewolking gestoord. Een paar dagen later, in de nacht van de 14de op de 15de juni, werden de lichtende nachtwolken tussen 23.45 en 02.30 uur veel duidelijker waargenomen door Ton Evenhuis en Wim Zanstra. Het specifieke licht met bijbehorende structuren was zichtbaar in het noordnoordwesten tot 20 graden boven de horizon.

      Op 19/20 juni in de late avond tot kort na middernacht waren de lichtende nachtwolken nogmaals mooi te zien, laag in het noordnoordwesten, horizontaal van structuur en op den duur zeker tot 20 graden boven de horizon. Ton Evenhuis, Wim Zanstra (foto's), Wim Zijlema en buurman Stefan Buter (foto's), Mieke Ketelaar en Marga Heeres konden er in onze omgeving van genieten. In Zwitserland was het verschijnsel niet zichtbaar (Ruth Favarger). Op de avond van 22 juni en in de nacht van 24 op 25 juni deed Ton Evenhuis nogmaals waarnemingen aan de lichtende nachtwolken. Structuren als sluiers, banden, golven en "knots" kwamen veel voor. "Knots" zijn verdikkingen in de wolken en daardoor erg helder. Ook op internet zijn veel meldingen te vinden op www.nlcnet.co.uk.

  • 26 mei 2005:
      Cirkel rond zon

      Hallo allen,,

      Het is geen uniek verschijnsel, maar toch zie je het niet dagelijks, namelijk de cirkel rond de zon. Deze foto werd vandaag (26 mei 2005) tegen 16:00 uur gemaakt in Appingedam.



      Het object links onder is een deel van een parasol met de Zon op het randje. Het vogelvormig object rechts boven is een Duif (hoop ik...)

      Groet, Peter Knol...


  • 21 mei 2005:
      De eerste Staza

      Tussen 21.15 en 23.00 uur stuitten Rob Stammes en Wim Zanstra op hun eerste StaZa (Storing door aankomende Zonneactiviteit). Deze magnetische storing werd veroorzaakt door het over de zonsrand tevoorschijn komen van een actief zonnevlekkengebied (AR10756) dat veel ultraviolette (UV) straling uitzond. Zie: het uitgebreide artikel in dit nummer van De Vangspiegel.

  • 17 mei 2005:
      Regenbogen

      Een hele fraaie dubbele regenboog werd waargenomen op 17 mei van 20.35 tot na 20.50 uur door de familie A. Hamzaoui te Barneveld. Beide poten stonden op de horizon.

      De familie H. Lantinga te Stadskanaal zag om 21.45 uur enkele minuten na zonsondergang op 26 mei een duidelijke regenboog in het zuidoosten, terwijl het niet helemaal bewolkt was en er geen regen te bekennen was. In het noordwesten lichtten de wolken een beetje rood op.

  • 11 mei 2005:
      Aardbeving

      Om 3.35 uur was er een aardbeving van sterkte 4,5 bij het Zwitserse Balstal die gevoeld werd in Payerne. Het houten chalet schudde heen en weer en kraakte. Melding van mevrouw A. Favarger.

  • 7 mei 2005:
      Lichtflits

      Beste Kijkeensomhoog redactie,

      Gisteravond, 7 mei, om ca. 22.08 uur zag ik hoog aan de hemel in noord-noordoostelijke richting een licht op flitsen dat veel sterker was dan elke ster die ik ken. Het nam binnen enkele seconden toe in intensiteit en evenzo snel doofde het ook weer uit.

      Omdat het nog niet helemaal donker was vermoed ik dat het een reflectie op een sateliet of ruimteschip geweest kan zijn. Maar omdat de verplaatsing maar maar betrekkeljk gering was heb ik daar weer twijfels over. Weten jullie wat dit geweest kan zijn?

      Met vriendelijke groeten,

      Albert Bosch
      Oudeschip.

  • 1 mei 2005:
      Een mooie zonnevlek

      Een mooie zonnevlek, gefotografeerd door Wim Zijlema te Kolham op 1 mei 2005 om 11.58 uur door een 9 cm f/11 Vixen refractor met webcam.






  • 24 april 2005:
      Iridiumflares

      Om 21.27 uur (MEZT) kon door Wim Zanstra te Appingedam een zeer heldere (-8m) Iridiumflare worden gefotografeerd na getipt te zijn door Ton Evenhuis. De hoogte bedroeg 66 graden, het azimut 78 graden. Het was nog behoorlijk licht. De flare bewoog van noord naar zuid en was slechts enkele seconden zichtbaar. Dit verschijnsel werd tevens waargenomen door Ton Evenhuis te Appingedam en de familie Kool te Holwierde.

      Op de avond van 7 mei om ongeveer 22.08 (22.11) uur zag Albert Bosch te Oudeschip in noordoostelijke richting hoog aan de hemel een licht opflitsen dat veel helderder was dan welke ster dan ook. Het nam binnen enkele seconden toe in intensiteit en evenzo snel doofde het ook weer uit. De verplaatsing was betrekkelijk gering. Het was nog niet helemaal donker. Het ging hier om de reflectie van het zonlicht tegen een van de satellieten (nr. 36) van het Iridiumsysteem, een Iridiumflare. Zie www.heavens-above.com. De hoogte en het azimut bedroegen respectievelijk 54 en 55 graden en de helderheid was -8m.

  • 31 maart t/m 5 april 2005:
      Komeet C/2004 Q2 (Machholz)

      De komeet kon nog steeds moeilijker met een gewone verrekijker worden waargenomen. De omstandigheden moesten wel optimaal zijn. De helderheid is afgenomen tot m=6,1 op 5 april 2005. De comadiameter is in die periode weinig veranderd en bedroeg 8 boogminuten. De komeet verwijderde zich verder van de aarde en stond hoog aan de hemel in de buurt van de Poolster. Door Wim Zanstra werden nog 5 waarnemingen gedaan. (www.kometen.nl) Bij de Nederlandse Kometen Vereniging staat hij op de achtste plaats bij de top 10 van de komeetwaarnemers met in totaal 216 helderheidschattingen sinds de oprichting in 1976.

  • 22 maart t/m 20 april 2005:
      De zon

      Het is duidelijk dat de zon naar een minimale activiteit beweegt. Dat uit zich onder andere in het aantal zonnevlekken. Deze worden regelmatig waargenomen door Wim Zijlema en Wim Zanstra. Er waren in genoemde periode nooit meer dan drie groepjes te zien, allemaal dicht bij de equator van de zon. Visueel is er nog geen teken geweest van de intrede van de volgende cyclus. Die maakt zich bekend door het feit dat de actieve gebieden zich op hogere breedtes vertonen.

  • 23 maart 2005:
      Zonnezuil

      Op 23 maart rond 06:44 uur MET ziet Ruth Favarger vanaf de rondweg bij Groningen een mooie duidelijke rechtopstaande zuil boven de opkomende zon.

  • 12 februari t/m 23 maart 2005:
      Komeet C/2004 Q2 (Machholz)

      De komeet kon nog steeds goed met een gewone verrekijker worden waargenomen maar is wel in helderheid afgenomen van 5,3m op 13 februari 2005 tot 5,9m op 21 maart 2005. De comadiameter is in die periode meer dan gehalveerd, van 18 tot 8 boogminuten. De komeet verwijdert zich verder van de aarde en stond hoog aan de hemel. Door Wim Zanstra werden nog 12 waarnemingen gedaan. De komeet bevindt zich eind maart in de buurt van de Poolster.

      www.kometen.nl

  • 9 maart 2005:
      Geluidsbarière

      Om 15.25 MET wordt onder andere door Bertus Bolken, Ton Evenhuis, Corrie Kool en Klaas Bus gerommel waargenomen in Appingedam, Holwierde en Ulrum. De ramen en deuren stonden gedurende 5 à 10 seconden te klapperen. De oorzaak bleek een Duits vliegtuig (Tornado) dat tijdens een testvlucht boven de Noordzee door de geluidsbarrière vloog (Dagblad van het Noorden, 10 maart).

  • 5 en 8 maart 2005:
      Optische verschijselen

      Op 5 maart trekt een altocumulus wolkenveld boven de Waddenzee boven de juist ondergaande zon langs. Ton Evenhuis neemt dan een donkerrode verticale neerwaartse lichtzuil waar die zich uitstrekt van de onderkant van de wolk tot vlak boven de horizon. In dat deel van de atmosfeer bevonden zich fijne ijskristallen. Op 8 maart ziet Ton Evenhuis om 8.40 MET een zeer felle kleurige V-vormige bovenraakboog aan de niet zichtbare 22 graden halo ronde de zon in de ijskap van een wegtrekkende bui. Even later vertoonden zich twee markante bijzonnen.

  • 5 maart 2005:
      Temperatuurschommelingen rond 4 maart

      Ik heb rond 4 maart 2005 de volgende temperaturen (in graden Celcius op 1,5 m hoogte) en dus ook de sterke schommelingen gemeten.
      Locatie: Hoofdelingenlaan, Appingedam.

        3 maart, max. temp. om 13:26 uur + 1,7
        4 maart, min. temp. om 05:20 uur - 16,6
        .............max. temp. om 13.36 uur - 0,5
        5 maart, min. temp. om 06:56 uur - 6,1


      m.vr gr.,
      Ane Glas

  • 16 en 19 februari 2005:
      Onrustige zon

      Op 16 februari meldt Rob Stammes sinds 8.30 MET een opvallende verhoging van de radioruis op 56,25 MHz ten gevolge van onrust op de zon, vermoedelijk uitbarstingen in de hoge corona. Wim Zanstra merkt op dat het actieve gebied 735 duidelijk in ontwikkeling is en zich deze dag juist bij de meridiaan van de zon bevindt.

      Het gebied is met het blote oog te zien (lasglas!). Een paar dagen later, op 19 februari, registreert Rob Stammes om 11.45 MET een duidelijke sid (sudden ionospheric disturbance) die veroorzaakt is door een flare van klasse M3,3 uit het actieve gebied 732 dat zich juist aan de verdwijnende westrand van de zon bevond. Door enigszin verwarrende berichtgeving werd aanvankelijk aan een Hyderflare gedacht ten gevolge van ineenstortende filamenten, maar dat bleek niet het geval.

  • 16 februari 2005:
      Vlammende zon

      In zijn weerpraatje in het halfachtjournaal op RTL-4 toont Peter Timofeeff een foto van de opkomende zon in Noordwijk. Het lijkt alsof de vlammen eruit slaan, maar de weerman komt met zijn verklaring van het verschijnsel niet verder dan opstijgende rook. Ditzelfde is echter ook waargenomen door Gerda-Martha Kool tussen Holwierde en Appingedam, zodat er van opstijgende rook boven Noordwijk geen sprake kan zijn. Ook leek de zonneschijf van onder een beetje uitgezakt en moet de verklaring meer worden gezocht in de reflecties en breking ten gevolge van de aanwezige gelaagdheid van de atmosfeer.

  • 21 januari t/m 12 februari 2005:
      Komeet C/2004 Q2 (Machholz)

      Sinds de vorige berichtgeving in De Vangspiegel 2005-2 kon deze komeet nog goed met een verrekijker worden waargenomen. Toch zijn er bij de redactie slechts enkele meldingen over binnengekomen (Klaas Bus, Ruth Favarger). Door Wim Zanstra werden regelmatig waarnemingen aan de komeet verricht. Doordat de staartster zich na de 24ste januari zowel van de aarde als van de zon verwijderde, nam zijn helderheid af van 4,4m op 18 januari tot 5,2m op 8 februari 2005. Ook de diameter van de coma nam af, hoewel de waarneming daarvan sterk afhankelijk is van de kwaliteit van de atmosfeer en de hoeveelheid storend licht. Dit geldt ook voor de gasstaart. Deze werd onder uitzonderlijk goede omstandigheden waargenomen op 5 en 7 februari.

      De condensatie van de coma werd eveneens geleidelijk minder, maar toch bleef de indruk bestaan dat de kern daarin een asymmetrische positie innam (als teken van staartvorming). Gedurende de genoemde waarnemingsperiode stond de komeet zeer hoog aan de hemel en bewoog hij zich voornamelijk door het sterrenbeeld Perseus. Hij overtrof de verwachting in helderheid.

  • 11 februari 2005:
      Windpatroon

      In de namiddag van 11 februari trok de hemel dicht met een egale deken van wolken. Tegen 17.45 uur meldt Ruth Favarger een duidelijk patroon van donkere strepen (bogen) in deze bewolking die over de hele hemel waren verdeeld en die liepen van een punt op de noordwestelijke horizon naar een punt op de zuidoostelijke horizon. Ook Ton Evenhuis en Wim Zanstra hebben dit verschijnsel waargenomen. De richting van het patroon kwam overeen met de richting van de isobaren op dat moment, zodat de oorzaak wel de heersende windrichting moet zijn geweest op de hoogte van de wolken (5 km). Vlak boven het aardoppervlak was het windstil.

  • 22 januari 2005:
      Optische verschijnselen

      Op 22 januari 2005 nemen Adel en Lina Hamzaoui verschillende optische verschijnselen waar. Vanuit de auto bij Hoogeveen (10.15 uur) en later bij Eelde (10.35 uur) twee complete, maar enkele regenbogen. ’s Avonds in de buurt van Apeldoorn bij de afslag Vaassen/Terwolde een volledige 22 graden halo rond de bijna volle maan (k=90+). Op 5 februari om 13.25 uur meldt Ton Evenhuis een circumzenitale boog hoog aan de praktisch blauwe hemel. Dit duidt echter toch op de aanwezigheid van ijskristalletjes en op de komst van een kouder weertype. In de namiddag ziet Wim Zanstra gedurende langere tijd vooral de beide bijzonnen.

  • 22 januari 2005:
      Kring om de maan

      Vanavond om 22.40 was er in Amersfoort een kring om de maan te zien. Het was een "regen"boog, die vooral wit leek, maar bij goed kijken (vooral door de kinderen) kleuren bevatte. Er was hoge, dunne bewolking.

      Het gebied tussen de maan en de kring was (leek?) duidelijk donkerder dan buiten de ring, wat het beeld nog bijzonderder maakte. De volle maan, omgeven door een grote donkere cirkel waaromheen de witte ring te zien was. Het weer is rustig. De weersvoorspelling is dat morgen een actieve storing over ons land komt vanuit het noordwesten met winterse buien.

      Gertjan Medema

  • 19 t/m 22 januari 2005:
      Actief gebied 720 steelt de show op de zon (vervolg)

      In het vorige nummer van De Vangspiegel werd dit onderwerp besloten met de volgende zinnen. “Op 19 januari is gebied 720 nog met het blote oog te zien maar hij schrompelt in elkaar en is al dicht bij de westelijke rand van de zon gekomen. Om 09.03 uur is er nog een grote uitbarsting (X1,5), maar niet naar de aarde gericht. Wel blijft het magnetisch onrustig door de aankomst van de massa uitbarsting van 17 januari. Op 20 januari is er nog een grote uitbarsting (X7,1) om 07.36 uur die de aarde vermoedelijk ook niet treft. De show lijkt over”. Dit laatste bleek een misvatting. Het is toch vaak niet goed mogelijk om precies te voorspellen wat de uitwerking van de zonneactiviteit zal zijn. Het probleem zat ook deze keer in het feit dat onze satellieten SOHO en ACE niet in stereo naar de zon kunnen kijken en in dit geval niet de openingshoek van de massa uitbarsting bij de westelijke rand van de zon op 20 januari konden bepalen. Blijkbaar was deze wel groot genoeg om de aarde te kunnen treffen.

      Een dag later, op vrijdag 21 januari 2005 rond 18.10 MET, komt er bij Rob Stammes een duidelijke magnetische schokgolf binnen die moet zijn veroorzaakt door de binnenkomende massa uitbarsting van 20 januari. Tegen 19.45 uur resulteert dit in een show van poollicht bij een Kp-index van 8. Rob ziet hoger aan de noordelijke hemel een rood poollicht gemengd met gele kleuren. Laag boven de horizon tussen noordwest en noordoost komt ook groen voor met witte streamers. Na 20.30 uur was het verdwenen. Er zijn ook enkele meldingen van groen poollicht laag boven de horizon rond 22.30 uur. Gedurende deze tweede periode komen er bij Rob tevens reflecties van radiogolven binnen op een naar het zuiden gerichte antenne.

      Zendamateur Peter Knol te Appingedam ziet eveneens rood en groen poollicht en registreert ook radio-ontvangst door middel van reflectie van radiogolven aan dit natuurverschijnsel (zie onderstaande figuur). In de grafiek zijn horizontaal uitgezet de uren van de dag in UTc en verticaal het aantal ontvangen reflecties van meteoren per uur voor de dagen 20, 21 en 22 januari 2005. De dagelijkse variatie van de sporadische meteoren is er goed in terug te vinden, evenals de afwijking daarvan ten tijde van het poollicht op de avond van 21 januari. Daar is sprake van directe ontvangst van de tv-zender (49,750 MHz) via de reflecterende lagen in de atmosfeer waar het poollicht heerste. Als antenne fungeerde een afgestemde verticale draad dipool op een hoogte van 4 meter. De ontvanger was een ALINCO DX70.


      Poollichtreflectie waargenomen door Peter Knol


      Dankzij een tijdige tip van Rob Stammes konden ook Ruth Favarger en Wim Zanstra een glimp van het poollicht opvangen. Tussen de vele wolken door was er vanuit Appingedam in het NNW op 45 graden boven de horizon tegen 20.25 uur een groot gebied rood licht te zien. Na 10 minuten was het verdwenen. Marga Heeres, Wim Zijlema en Ton Evenhuis hebben het helaas net gemist.

      Uit de grafieken van de SOHO blijkt dat de massa uitbarsting daar om 17.48 uur arriveerde met een snelheid van bijna 1000 km/s. De 1,5 miljoen kilometer naar de aarde werd dus afgelegd in 22 minuten. De totale afstand van de zon naar de aarde werd overbrugd in 34,5 uur.

      Op 21 januari is het gebied 720 voorlopig voor het laatst gezien, voordat hij over de westelijke rand van de zon verdween. Aan de achterzijde van de zon manifesteerde hij zich nog als een behoorlijk actief gebied. Op 6 februari echter kwam 720 heel bescheiden weer over de rand tevoorschijn om twee dagen later helemaal in het niets op te lossen. Zo kon men op de aarde getuige zijn van het komen en gaan van een actief gebied op de zon met een enorme staat van dienst en een levensduur van 29 dagen.

  • 11 t/m 19 januari 2005:
      Actief gebied 720 steelt de show op de zon

      Op 11 januari ontstond het actieve gebied 720 heel bescheiden met vijf vlekjes in de buurt van de oostelijke rand van de zon op het noordelijk halfrond. Een dag later konden er al 10 vlekjes in een ring geteld worden en bleek dat het gebied zich snel zou ontwikkelen. Het gebied werd in de gaten gehouden door Wim Zijlema, Ton Evenhuis, Rob Stammes en Wim Zanstra.

      Op 13 januari meldt Rob Stammes een sterke ontwikkeling van de groep en “haakvormige” magnetische storingen (ook op de VLF) die een dag eerder al waren begonnen. Het aantal afzonderlijke vlekjes was al toegenomen tot 20 en het gebied was al vijf maal zo groot als de aarde www.spaceweather.com en met blote oog te zien door een lasglas (nr. 13). Op 14 januari is de omvang toegenomen tot 7 maal de aarde en hebben de donkere kernen (umbra’s) zich ringvormig gegroepeerd in een grijs gebied en zich samengesteld tot één groot conglomeraat van umbrale en penumbrale structuren. Geleidelijk aan kruipt het steeds actiever wordende gebied naar de meridiaan van de zon loopt de intensiteit van de röntgenstraling op (zie ook: www.sec.noaa.gov).

      In de nacht van 14 op 15 januari vindt om 01.22 MET de eerste grote uitbarsting plaats (X1,2), vermoedelijk zonder massa uitstoot, maar een voorbode voor meer. Rob Stammes ontvangt op 15 januari sinds 9.00 uur radioruis van de zon op een naar het zuiden gerichte antenne. Het actieve gebied is nu bijna zo groot als Jupiter (10 keer de aarde). De umbrale gebieden zijn enigszins samengesmolten en daardoor niet meer zo talrijk. De ringvormige structuur is iets gewijzigd. Om 6.54 MET vindt er een uitbarsting plaats van röntgenstraling en materie. Snelle protonen vliegen in een mum van tijd naar de aarde. Ton Evenhuis e.a. zien het gebied duidelijk met het blote oog. Er verschijnt zelfs een foto van (door de sluierbewolking gemaakt) op het RTL-journaal. De weerkundigen Helga van Leur en Gerrit Hiemstra (NOS-journaal) maken van de gelegenheid gebruik om (zeer onterecht overigens) voor de komende nacht poollicht aan te kondigen. De grote bulk uitgestoten materie moet wel de tijd hebben (ca 2 dagen) om naar de aarde te reizen. Om 23.25 uur is er weer een enorme röntgenuitbarsting (X2,6) met massa uitstoot en proton-event. De instrumenten van de ACE en de SOHO raken erdoor gestoord. Zij moeten o.m. de gegevens van de zonnewind registreren. Op 16 januari zijn de beide massa uitbarstingen onderweg naar de aarde die vandaag en morgen poollicht zouden kunnen veroorzaken. De structuur van het actieve gebied is weer aanzienlijk gewijzigd, wat duidt op activiteit. Het is nog steeds een omvangrijk gebied, maar er komen afscheidingen en de compactheid neemt af volgens Wim Zijlema e.a. Er vinden vandaag geen grote uitbarstingen plaats.

      In de ochtend van 17 januari meldt Rob Stammes weer de ontvangst van radioruis uit zuidelijke richting en vanaf 10.00 uur. De oorzaak ligt in een derde grote massa uitbarsting (X3,8) die om 7.59 uur begint en ook een golf materie naar de aarde stuurt. Bovendien komen vandaag de beide eerdere schokgolven in de zonnewind bij de aarde aan (rond 8.30 uur en 12.50 uur) en veroorzaken een Kp-index van 7 midden overdag. Bij Rob Stammes is het de hele dag magnetisch onrustig, maar het leidt niet tot poollichtreflecties. Tegen middernacht komt er bij hem de derde schokgolf binnen. De magnetische onrust blijft. Op 18 januari is er opnieuw radioruis vanaf 9.45 uur, maar nu schoksgewijs. De onrust op de zon is nog niet voorbij, maar neemt wel af. De Kp-index schommelt rond de 6. Het actieve gebied 720 ziet er in de kijker van Wim Zanstra wat kleiner en minder heftig uit. Het is nog steeds met het blote oog te zien. De structuur is weer veranderd en de meridiaan is ruimschoots gepasseerd.

      Op 19 januari is de vlek nog met het blote oog te zien maar hij schrompelt in elkaar en is al dicht bij de westelijke rand van de zon gekomen. Om 09.03 uur is er nog een grote uitbarsting (X1,5), maar niet naar de aarde gericht. Wel blijft het magnetisch onrustig door de aankomst van de massa uitbarsting van 17 januari. Op 20 januari is er nog een uitbarsting (X7,1) om 07.36 uur die de aarde kan treffen. Wordt vervolgd.

  • 16 januari 2005:
      International Space Station (ISS)

      Op 16 januari ziet Wim Zanstra heel toevallig de heldere ISS (0,2m) overkomen tijdens de waarneming aan komeet Machholz. Het was 18.39 MET. Een snelle blik op de site www.heavens-above.com kon deze waarneming bevestigen. De gegevens daarop kunnen worden aangepast aan de coördinaten van de waarnemer.

  • 20 december 2004 t/m 15 januari 2005:
      Komeet C/2004 Q2 (Machholz)

      Op 20 december ( ± 0:30 uur MET) is Werner Krijgsveld er in geslaagd de eerste foto's te schieten van C/2004 Q2 Machholz. (Zie onderstaande figuur). De opname werd gemaakt met een belichtingstijd van 10 seconden en is onbewerkt. De seeing was matig tot redelijk en de maan in zijn eerste kwartier stoorde enigszins. De gebruikte apparatuur was een 200mm f/10 Schmidt-Cassegrain telescoop met een SBIG ST-7 ccd camera in het primaire focus met een 0,6x focal reducer.



      Wim Zijlema en Mieke Ketelaar hebben deze komeet verschillende malen kunnen waarnemen, voor het eerst op 26 december 2004 met een 8x63 verrekijker bij bijna volle maan.De komeet was snel gevonden. Op 2 januari was hij, ondanks diverse storende lichtbronnen, zelfs met het blote oog te zien. In de verrekijker was het een fraai object, maar helaas zonder staart. In de 15 cm Newton (f/5) bij een vergroting van 24 maal was de coma sterk gecondenseerd. De vorm was enigszins driehoekig en ook nu was er geen staart waarneembaar. Later werd de komeet nog een aantal malen met het blote oog gezien.

      Peter Knol (Appingedam) deed om 23.30 uur op Oudejaarsavond een poging om komeet Machholz waar te nemen met de verrekijker. Hij vraagt of het kan kloppen dat hij eruit ziet als een wolkje mist (ja dus). De komeet bevond zich redelijk goed op de door spaceweather.com opgegeven plaats. Peter had iets meer body verwacht met daarachter een staart. Met het blote oog was de komeet niet terug te vinden. Foto’s kwamen verder binnen van Klaas Bus (zie onder). Hij pakte de komeet (rechtsboven) ’s avonds op 8 januari toen hij nog in de buurt van de Pleiaden stond. De foto is 4 min. belicht op een 400 ISO ilford HP 5 plus-film, ontwikkeld in rodinal special. De camera was voorzien van een 204 mm tele-objectief en bevestigd op de telescoop. Daarmee werd op de komeet gevolgd.



      Op 8 januari 2005 neemt Adel Hamzaoui rond 22.00 MET vanuit Barneveld de komeet Machholz waar door een 7x50 verrekijker. Hij ziet hem als een wazige vlek zo groot als de maan met een heldere asymmetrisch geplaatste kern.
      In de nacht van 14 op 15 januari om 00.30 uur ziet Marga Heeres de komeet met het blote oog en op 15 januari rond 23.00 uur wordt Machholz door Arnold Smit vanuit zijn vakantieverblijf in de buurt van Trier waargenomen zowel met het blote oog als met een 7x50 binoculair. Vanuit Appingedam lukt dit Ruth Favarger en Henk Veendorp niet. De omstandigheden waren niet optimaal. Ook Wim Zanstra (Appingedam) meldt een reeks van waarnemingen met een 10x50 verrekijker. Vanaf 19 december nam de helderheid toe van 5,2m tot 4,1m op 28 december. Daarna werd de komeet geleidelijk zwakker tot 4,4m op 18 januari. Slechts enkele malen kon hij met het blote oog worden gezien. Op 3 januari was er een spoor van een zwakke gasstaart in de verrekijker waarneembaar. De heldere kern stond steeds asymmetrisch in de coma.

  • 13 december 2004 t/m 3 januari 2005:
      De Boötiden (Quadrantiden)



      In bovenstaande grafiek staan de metingen van zendamateur Peter Knol (Appingedam, PA1SDB) van de meteorenzwermen Geminiden (13/14 december), Ursiden (22 december) en Boötiden (3 januari). Het zijn tellingen van de radioreflecties die deze meteoren opleveren. De eenheid op de verticale as bedraagt 5 meteoren per uur. Er werd geluisterd naar (vermoedelijk) enkele Russische tv-stations op een frequentie van 49,750 MHz. De antenne was een verticale draaddipool op 4 meter hoogte. Waargenomen werd met Spectrum Lab. Alle reflecties langer dan 30 seconden werden geregistreerd.

  • Home